Door Jelle van der Pal — PCPal, 4 september 2026
Op 3 september was ik op de Dag van de Nederlandse Cloud op Buitenplaats Kameryck in Kamerik. Een uitverkocht netwerkevent met een wachtlijst, een plenair blok en twee rondes kennissessies. Ik ging erheen als eenmans-MSP tussen partijen als AMD, HPE, SUSE en OVHcloud.
Er liep één thema als een rode draad door de hele dag: digitale autonomie. Het staat zelfs in de officiële omschrijving van drie van de vier kennissessies. En de laatste spreker van de dag maakte er iets van dat concreter en ongemakkelijker was dan alle visiepraatjes bij elkaar.
Dit is wat ik meenam, en wat het betekent voor de manier waarop ik mijn klanten bedien.
Waarom zo’n dag gratis is
Even het model, want dat is geen geheim en ook geen schande: dit soort dagen worden betaald door vendors en grote hardwareleveranciers. Die krijgen daarvoor een podium. Iedereen die komt heeft een bedrijf of werkt voor een bedrijf, en zou dus ooit klant kunnen worden.
Dat maakt de inhoud niet minder waard — het betekent alleen dat je zelf moet blijven wegen wat verkooppraat is en wat een structureel argument. Op deze dag zat er opvallend veel van dat tweede bij.
Na dertig jaar eindelijk beleid
Het plenaire blok opende met Zsolt Szabó, van 2 juli 2024 tot 3 juni 2025 staatssecretaris van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties met digitalisering in zijn portefeuille. Hij was verantwoordelijk voor de totstandkoming van de Nederlandse Digitaliseringsstrategie. Die strategie was af op het moment dat hij aftrad — alleen stond de presentatie een paar dagen later gepland, en die ging door de val van het kabinet niet door.
Zijn kernpunt: pas nu, na al die jaren dat digitaal en cyber een ding zijn, ligt er een digitale agenda bij het Rijk. Daarvoor wilde iedereen op zijn eigen eilandje wat doen, en juist daardoor kwam er niets van de grond. Bij onderwerpen als inkoopbeleid en incidentmanagement in de keten moet er beleid komen dat centraal wordt uitgerold.
Dat begint nu te komen, met NIS2 en de Cyberbeveiligingswet. Na dertig jaar internet komt er eindelijk regulering, en wordt het wat minder Wilde Westen.
Voor MKB-klanten is dat geen abstractie. NIS2 werkt door in de keten: ook als u zelf niet direct onder de wet valt, kan uw opdrachtgever dat wél, en dan komen de eisen via het contract alsnog bij u terecht. Wie nu al zijn leveranciersketen, logging en incidentafspraken op orde heeft, hoeft dat straks niet onder tijdsdruk te doen.
Een miljoen kinderen: HackShield
De tweede spreker vertelde over HackShield, een gratis game van Stichting HackShield Future Cyber Heroes waarmee kinderen — de kern van de doelgroep zit tussen de 8 en 12 jaar — digitale vaardigheden opdoen en leren over cyberveiligheid.
Het verhaal was in de kern een oproep: het programma draait zonder winstoogmerk, er worden geen producten gepusht, er wordt niet verdiend aan kinderen of scholen — maar er zijn wél investeerders en bedrijven nodig. Inmiddels zijn er een miljoen kinderen bereikt.
Die oproep geef ik hier gewoon door. Cyberweerbaarheid begint niet bij een firewall maar bij mensen, en dit is een van de weinige initiatieven die dat aan de voorkant aanpakt in plaats van achteraf.
Wacht niet op Brussel
Het derde deel van het plenaire blok was voor Cristina Caffarra, mededingingseconoom en drijvende kracht achter EuroStack — het initiatief dat sinds begin 2025 pleit voor Europese, soevereine digitale infrastructuur.
Haar analyse is scherp en oncomfortabel. Europa hééft alle onderdelen: cloudproviders, DNS-partijen, softwareplatformen, SaaS, infrastructuur. Alleen zijn dat allemaal versnipperde bedrijven in verschillende landen.
Haar voorbeeld was Mercedes. Als zo’n bedrijf zegt: ik heb end-to-end al mijn diensten nodig, regel dat — dan is er binnen Europa op dit moment geen enkele partij die dat kan aannemen. Geen partij die, à la Amazon of Microsoft, van voor tot achter alles levert: van cloudinfrastructuur tot DNS tot domeinnamen tot de applicaties die erop draaien, beheerd door één aanspreekpunt. Zodat de klant niet twintig leveranciers hoeft af te stemmen, maar één.
Haar oproep, zoals ik hem hoorde: wacht niet tot de Europese Unie het voor u oplost. Daar zitten geen ondernemers, en de kennis om dit te sturen zit niet op de plek waar de macht zit. En: Europa is geen tussenoplossing en geen middenmoot. Europa is een premium afzetmarkt, met premium diensten en een werkveld waarmee je een serieuze markt kunt bedienen.
Dat was daarmee een directe oproep aan de MSP’s in de zaal: centraliseer dat versnipperde aanbod tot één stack, één contract, één aanspreekpunt. Dat is precies het gat waar een managed service provider hoort te zitten — en het is precies wat ik met PCPal aan het opbouwen ben.
Kennissessie 1: hybride cloud
De eerste kennissessie ging over hybride cloud, met HPE en AMD over servers, processoren, huurmodellen en de nieuwe AMD-serverchips.
Daarnaast een sessie van SUSE over hun virtualisatie-ecosysteem: containers, VPS’en, een eigen hypervisor, aangestuurd via SUSE Rancher. SUSE is al sinds 1992 actief in de opensourcewereld en daarmee zowat de meest gevestigde naam die er is.
Relevant, omdat ik in mijn eigen platform recent ben overgestapt op Proxmox — simpelweg omdat dat voor deze schaal aanzienlijk makkelijker werkt. SUSE biedt iets vergelijkbaars, maar komt vooral tot zijn recht op grotere, meer geüniformeerde infrastructuur.
Waar het uiteindelijk om draait is hetzelfde: ijzer gereedmaken voor productie. Eén machine heeft prima capaciteit voor twintig websites; één machine per website is verspilling. Dus verdeel je die machine in Virtual Private Servers die je aan het internet kunt hangen. En waar een VPS te grofmazig is — omdat je geheugen en bandbreedte moet vastzetten — neem je een container, die directer en fluïder op de hardware aansluit. Met het Proxmox-cluster dat ik heb opgezet kan ik beide leveren, afhankelijk van wat een klantsituatie vraagt.
Kennissessie 2: de Europese cloud
De tweede sessie ging over de Europese cloud. OVHcloud vertelde hoe zij rond 1999 als klein bedrijf begonnen en zijn opgegroeid met eigen infrastructuur, eigen netwerken en eigen glasvezel, tot de grote Europese cloudleverancier die ze nu zijn.
Iedereen kent AWS, Google en Microsoft. OVHcloud is bij veel klanten een nichenaam. Terwijl het gewoon betekent: er is in Europa een grote cloudprovider waar je met een schaalbare vraag terechtkunt, zonder de afhankelijkheden die verderop in dit stuk aan bod komen.
Daarna Leafcloud, en dat vond ik het meest originele ontwerp van de dag. Leafcloud hergebruikt de warmte die hun servers produceren: hun machines staan in woongebouwen en zorginstellingen in Amsterdam, waar de restwarmte aardgas vervangt voor bijvoorbeeld douchewater. Daarmee decentraliseren ze hun infrastructuur naast bestaande gebouwen en industrie, in plaats van in één groot datacenter dat je ook nog eens moet koelen.
Dat is geen greenwashing-verhaal maar een fundamenteel ander ontwerp — en voor klanten met duurzaamheidsdoelstellingen in hun inkoopbeleid een serieus te overwegen optie.
Multicloud als RAID: Vawlt
Op de vloer sprak ik met Vawlt, een opslag- en backupoplossing die multicloud behandelt als een soort RAID. Vier opslagplekken bij verschillende providers, waarvan één parity; alles versleuteld en versnipperd weggeschreven. Raakt u één cloud kwijt of wordt er één gecompromitteerd, dan schrijft u vanuit de rest gewoon terug.
RAID staat voor Redundant Array of Independent Disks — oorspronkelijk zelfs Inexpensive Disks: een goedkope manier om data beschikbaar te houden zonder alles dubbel op te slaan. Met één extra schijf sta je al voor drie schijven reserve. Dat principe over meerdere clouds tegelijk toepassen is slim bedacht, en het maakt leveranciersuitval tot een operationeel voorval in plaats van een ramp.
De prijsstelling zit op een schaal die voor mijn huidige klantportfolio nog te groot is. Maar als ontwerpprincipe is het precies de goede kant op: geen enkele partij mag in zijn eentje uw data kunnen gijzelen.
Verified Human
Bij de stand van Blackwall kregen we een pin met “Verified Human” erop. Een grap met een punt: Blackwall bouwt precies de techniek die kwaadaardige bots, crawlers en scrapers tegenhoudt voordat ze uw webserver bereiken. Een badge waarmee ú bevestigt dat u geen bot bent, uitgedeeld door een bedrijf dat de hele dag bots tegenhoudt.
Grappig, en tegelijk een aardige samenvatting van waar een groot deel van het hostinglandschap zijn tijd aan besteedt: verkeer dat geen mens is.
De laatste talk: het mechanisme, niet de merites
De laatste spreker van de dag opende met: “Sorry, ik sta tussen jullie en de barbecue in.” Hij hield vervolgens de meest indringende talk van de middag, en hij deed dat door geen visie te schetsen maar één casus te laten zien. Eentje van nog geen week oud.
Autistici/Inventati, 26 augustus 2026
Autistici/Inventati is een Italiaans collectief dat sinds 2001 digitale infrastructuur levert: e-mail, hosting, mailinglijsten, chat, videobellen, streaming, privacy- en anonimiteitsdiensten. Vijfentwintig jaar zelf gehost. Servers in Italië. Gebruikers in Europa.
En toen ging het in zes dagen om:
- 26 augustus — de sanctielijst. Het Amerikaanse ministerie van Financiën zet A/I via OFAC op de lijst als Specially Designated Global Terrorist. Er komt een aflooplicentie tot 25 september.
- 27 augustus — de betaalrail. PayPal schorst het account. Een dag later staat het geld vast.
- 28 augustus — de registry. Het domein autistici.org gaat op
serverHolden is niet meer bereikbaar via DNS. De registrar is Frans. Maar het .org-register, PIR, is Amerikaans. - 1 september — de bank. Banca Etica kondigt aan de rekening te sluiten.
De slide vatte het samen:
“No warrant. No data request. No server touched. Twenty-five years of self-hosting — and the lever was a TLD and a payment rail.”
Geen huiszoekingsbevel. Geen datavordering. Geen server aangeraakt. Vijfentwintig jaar in eigen beheer, en de hefboom was een topleveldomein en een betaalrail.
Daaronder: “Servers in Italy. Users in Europe. Nobody in Europe was asked — and nothing in Europe could have stopped it.”
En op de laatste slide, in grote letters: “The point is the mechanism, not the merits.”
Waarom dat de belangrijkste zin van de dag was
Want dat is precies waar dit soort discussies op stukloopt. Zodra je zo’n casus noemt, gaat het gesprek over de vraag of je het met die partij eens bent. Of ze het verdiend hebben. Of er niet toch iets aan de hand was.
Dat is niet het punt. Het punt is dat het kan. Dat het mechanisme bestaat, buiten elke Europese rechter om werkt, en in zes dagen een organisatie kan uitschakelen die alles zelf in beheer had. Wie er de volgende keer aan de beurt is, bepaalt niemand hier.
Dit is de praktische uitwerking van iets waar we het al jaren over hebben: eerst de Patriot Act, later de CLOUD Act. Amerikaanse wetgeving die Amerikaanse aanbieders verplicht data te overhandigen, óók als die data ergens anders staat. Niet omdat Microsoft, Amazon of Google dat willen, en niet omdat het contractueel zo geregeld is — maar omdat de wet boven het contract gaat en zij onder die wet vallen.
Dat betekent dat geen enkele Amerikaanse partij u die garantie kán geven. “Onze data staat in een Europees datacenter” is geen garantie. De servers van Autistici stónden in Italië. De registrar was Frans. Het maakte niets uit, want er zat één Amerikaanse schakel in de keten en dat was genoeg.
En dan hebben we het nog over normale omstandigheden. Verandert het politieke klimaat in Washington, dan verandert daarmee ook het risicoprofiel van uw bedrijfsvoering — zonder dat u iets doet, zonder dat u iets kunt doen. Dat is geen politiek standpunt. Dat is een afhankelijkheidsdiagram.
Wat dit betekent voor uw organisatie
Het aardige aan die laatste talk is dat hij het hele programma achteraf op zijn plek zette. Caffarra’s verhaal was geen ideologie maar bedrijfskunde. OVHcloud en Leafcloud waren geen sympathieke Europese anekdotes maar leveranciers die buiten dat mechanisme vallen. En Vawlt’s multicloud-RAID was geen technische curiositeit maar een manier om te voorkomen dat één partij uw data kan vasthouden.
Concreet, en zonder dat u morgen alles hoeft om te bouwen:
- Breng uw keten in kaart, niet alleen uw datacenter. Waar staat uw domein geregistreerd, en onder welk TLD-register valt het? Wie verwerkt uw betalingen? Wie levert uw e-mail, DNS, identiteit en backup? De zwakste schakel bepaalt uw blootstelling, en dat is zelden de server.
- Vermijd single points of control, niet alleen single points of failure. Uitwijk naar een tweede regio bij dezelfde aanbieder helpt niet tegen dit scenario.
- Zorg dat uw data exporteerbaar is. Kunt u binnen een week weg bij elke leverancier die u nu gebruikt, met uw data in een bruikbaar formaat? Zo niet, dan is dat het eerste dat aandacht verdient.
- Neem NIS2 mee in uw leverancierskeuze. Die eisen komen er via de keten sowieso aan; het is goedkoper om ze nu mee te nemen dan later te repareren.
Voor de goede orde: dit is geen pleidooi om alles zelf te gaan hosten. Het is een pleidooi om te wéten waar u van afhankelijk bent, en die afhankelijkheid bewust te kiezen in plaats van hem te erven van wie er toevallig het handigste verkoopt.
Waar PCPal staat
Ik was daar als kleine partij tussen organisaties met duizenden medewerkers. Dat relativeert, maar het maakt het argument niet minder waar — en op één punt heeft een kleine partij zelfs voordeel: mijn infrastructuur staat hier, in eigen beheer, in eigen rack. Ik weet precies welke schakels in mijn keten zitten, omdat ik ze er zelf in heb gezet.
Dat is precies de richting die ik met PCPal opga: één aanspreekpunt voor infrastructuur, hosting, e-mail, domeinen en beheer, opgebouwd uit Europese componenten waarvan we samen kunnen nagaan wie eraan de knoppen zit. Niet omdat Amerikaanse techniek slecht is, maar omdat u hoort te weten waar uw afhankelijkheden liggen en die zelf hoort te kiezen.
Wilt u weten hoe uw eigen keten eruitziet? Dat is een gesprek van een uur en een overzicht dat u daarna gewoon houdt. Neem gerust contact op.
Genoemd in dit stuk: Dag van de Nederlandse Cloud · Blackwall · HackShield · EuroStack · Vawlt · HPE · AMD · SUSE · OVHcloud · Leafcloud · Proxmox · Autistici/Inventati — persverklaring 28 augustus 2026