In de ochtend was ik al zeer vroeg wakker – noem het maar nacht, want om 03:00 uur zat ik dus al in de tuin met de kat. Ik maande mezelf rustig in beweging, omdat ik gewoonweg nog niet wist wat deze maandagochtend zou gaan brengen. Ik maakte dan ook eerst een kop kamillethee. Ik aaide de kat en postte wat op een u welbekend shockblog. Gewoon een beetje ouwehoeren. Je zou waarschijnlijk niet al mijn online uitspraken met dezelfde autoriteit en hetzelfde gewicht moeten labelen als de teksten die ik langer op dit blog laat staan. Ik hoop dat de begrijpende lezer snapt dat mensen nu eenmaal een privéleven hebben, en daarin desondanks ook herkenbaar zijn als de functionerende volwassene die ze aan het eind van de dag gewoon wel zijn.
Enfin, na de thee lig ik nog wat in de milde koelte van de ochtend op bed, totdat het begint te schemeren. Dan ga ik er pas echt uit. Ik zet het CyberMonster aan – mijn grote werkstation-computer – en begin de mails te checken, de blogs bij te werken en de websites te onderhouden. Rond een uur of zeven komt er een flink bedrag binnen: een klant heeft betaald. Ik besluit direct door te pakken en mijn softwareleverancier een mailtje te sturen met de vraag of we vandaag nog verder kunnen. Dat kan wonderwel. De rest van de ochtend ben ik bezig met het installeren en activeren van Office-licenties voor deze opdrachtgever. Ik moest nog een keertje terug voor een slordigheidje, maar zulke dingen gebeuren. Daar zeur ik niet over.
Eenmaal aan de lunch begonnen, belt mijn andere grote klant – de vereniging – over het verder vormgeven van de webshop waar we aan zijn begonnen. Ik maak de nodige aantekeningen en leg uit dat ik eerst eventjes mijn pauze moet nemen. Zo gezegd, zo gedaan. Na een lange wandeling, met mijn vriendin op de oren, heb ik weer voldoende energie om de website-struggles aan te vliegen. Puntsgewijs – kriskras door elkaar – werk ik de lijst af. Ik mail de opdrachtgever van het bestuur dat het voltooid is, en dan is het alweer 16:30 uur. Zo’n dag gaat best snel, kortom.
Vandaag blijft er, na de omzet bijgewerkt te hebben, een klein belastingvoordeeltje over waar ik niet op had gerekend met de btw. Nadat ik mijn eten heb bereid voor de avond, besluit ik om een deel van deze meevaller voor later opzij te zetten op mijn Centraal Beheer-lijfrenterekening. Dat is voor over 24 jaar nog leuk. Dit voelt goed.
Ik zet met mijn smarthome de sfeerverlichting op standje relaxed en schrijf het blog af om de dag te beschrijven…